overdenking

Over heuvels en door dalen,
Soms overwinnen, soms falen.
Zo gaat de levensweg,
Het is zo simpel gezegd.

Wie zijn kont brand,
zit op de blaren.
Een spreekwoord,
zo gemakkelijk te verklaren.

Zo zijn er zoveel leuzen,
En zoveel keuzen.
Om iets te benoemen,
Een probleem te verbloemen.

Of met een vingertje te wijzen,
Om maar te bewijzen.
Dat ieder zijn best heeft gedaan,
De ander niet de juiste weg is gegaan.

Een mist waar ieder zich in kan verschuilen,
Als iemand ten einde raad zit te huilen.
Opgelucht zijn eigen weg kan vervolgen,
Niet verantwoordelijk is voor de gevolgen.

Maar is dat hoe het hoort te zijn,
Ieder achter laten met zijn eigen pijn.
Of zouden we elkaar moeten steunen,
Zeggen kijk ik heb een schouder om op te leunen.

Kijk dat is de weg die je kan gaan,
Ik zal proberen naast je te staan.
We zullen dit samen lopen,
Zonder lulkoek te verkopen.
J.H.